ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ 30/6/2026 ΦΕΡΑΜΕ ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΞΗΣ ΤΟΥ ΒΟΑΚ

 ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΞΗΣ ΤΟΥ ΒΟΑΚ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ 

Λόγω μεγέθους το υπόμημα του Συλλόγου στο τέλος 

Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΑΣ 

Ο ΒΟΑΚ είναι ένα από τα μεγάλα εμβληματικά έργα που τρέχουν αυτό τον καιρό μαζί με το αεροδρόμιο στο Καστέλι, το χωροταξικό των ΑΠΕ, του τουρισμού, τους δασικούς χάρτες, το κτηματολόγιο κοκ. Η γενική αντίληψη η δική μας είναι πως όλοι αυτοί οι σχεδιασμοί στο σύνολό τους δημιουργούν κρανίου τόπο με πολύ μακροπρόθεσμες συνέπειες για τον λαό, επενδυτικό παράδεισο για τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και τα κέρδη τους. Στο προκείμενο τώρα.

Δύο μήνες τώρα οι κάτοικοι του Ανατολικού παραλιακού μετώπου είναι ανάστατοι λόγω της ανακοίνωσης των φαστ τράκ απαλλοτριώσεων για την κατασκευή του παραχωρημένου στις κατασκευαστικές ιδιωτικού  ΒΟΑΚ, που διαδοχικά σχεδίασαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και υλοποιεί με τον χειρότερο για τον λαό τρόπο η σημερινή.

Σε όλους τους τόνους τονίζουν πως όχι μόνο δεν είναι αντίθετοι (όπως λένε οι καλοθελητές) αλλά διεκδικούν (όπως όλος ο λαός της Κρήτης)  έναν δημόσιο, χωρίς διόδια, σύγχρονο, ασφαλή ΒΟΑΚ σε αντίθεση με τον ιδιωτικό κλειστό ΒΟΑΚ που «κουμπώνει» στα συμφέροντα των κατασκευαστικών, τουριστικών και άλλων ομίλων, με ολέθριες συνέπειες για το λαό, το φυσικό και οικιστικό περιβάλλον, την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά.

Το υπόμνημα των κατοίκων (επισυνάπτεται) εύλογα επικεντρώνεται στον προκλητικό ανορθολογισμό της χάραξης. Προς τιμήν τους. δεν ακολούθησαν τον ρεαλισμό της υποταγής να αφήσουν στο απυρόβλητο το μείζων θέμα της χάραξης και απλά να «διεκδικήσουν» κάποια ψίχουλα παραπάνω (αμφίβολα κι αυτά) από τις απαλλοτριώσεις, όπως επιτακτικά τους ζητούσαν ΤΕΕ, δικηγορικός σύλλογος και δήμος και η κυβέρνηση φυσικά.

Συγκεκριμένα ενώ η όδευση του νέου ΒΟΑΚ στη θέση του υφιστάμενου, με τις αναγκαίες διαπλατύνσεις και προσαρμογές, μπορεί να αξιοποιήσει το ήδη καταληφθέν πιο πεδινό και σε απόλυτη ευθεία τμήμα του νομού. Ενώ θα «πατήσει» στην ήδη υπάρχουσα και πληρωμένη απαλλοτρίωση. Ενώ θα περιορίσει στο ελάχιστο την καταστροφή παραγωγικής γης, οικιών, παραγωγικών εγκαταστάσεων άλλων φυσικών και οικονομικών πόρων. Ενώ θα αφήσει άθικτους τους ιστορικούς οικισμούς Άδελε, Πηγής, Μαρουλά, Τσεσμέ, τις μικρές τουριστικές και άλλες εκμεταλλεύσεις. Ενώ εξασφαλίζει την πιο σύντομη και ασφαλή διαδρομή με σχετικά μικρής έκτασης τεχνικά έργα άρα και εξοικονόμηση φυσικών και οικονομικών πόρων και πολύτιμου χρόνου στην φάση της κατασκευής. Ενώ υπάρχει ήδη η μελέτη της THALIS ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ για την χάραξη αυτή. Η εύλογη αυτή λύση έχει, χωρίς καμία απολύτως εξήγηση, αποκλειστεί.

ΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ ΜΕΡΟΣ Α

΄

ΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ ΜΕΡΟΣ Β΄

Αντίθετα έχει επιλεγεί, αμέσως μετά τον κόμβο Αμαρίου, να οδεύει στους νοτιότερους λόφους και κοιλάδες να καταστρέφει χιλιάδες ελαιόδεντρα (10-13 χιλ), παραγωγικές εγκαταστάσεις και υποδομές, αρκετές κατοικίες. Με επιχώσεις ύψους 8-20 μέτρων «θάβει» κυριολεκτικά τον ιστορικό οικισμό του Άδελε, της Πηγής, τις μικρές τουριστικές εκμεταλλεύσεις της περιοχής.  Κόβει στη μέση τον Αρχαιολογικό χώρο Σφακάκι - Παγκαλοχώρι και τη ζώνη Α προστασίας Αρχαιολογικού χώρου Σταυρωμένου – Χαμαλεύρι, με απόλυτη απαγόρευση δόμησης εδώ και 50 χρόνια!!!  Χθες μάλιστα δημοσιοποιήθηκε επιστολή προς την ΟΥΝΕΣΚΟ  για το ζήτημα αυτό που έχει μεγάλη αξία συμβολισμού. Γιατί βεβαίως η ΟΥΝΕΣΚΟ δεν πρέπει να έχουμε την αυταπάτη ότι θα ασχοληθεί με το θέμα ούτε και στα επόμενα 50 χρόνια.  Όλα αυτά για να γίνει ένας δρόμος μακρύτερος, απίστευτα πιο ακριβός αφού από τα 10,5 χιλιόμετρα τα 4,5 είναι «βαριά» τεχνικά έργα (γέφυρες, σήραγγες, τεράστιες επιχώσεις με πανύψηλους πασαλότοιχους . Ένας δρόμος πιο αργός και επισφαλής αφού θα έχει 24 επικίνδυνα σημεία με όριο ταχύτητας τα 80 χιλ από τα 120-130 που είναι οι γενικές προδιαγραφές!!!

Ολόκληρο το ανατολικό μέτωπο του δήμου, με αυτούς τους τεχνικούς ανορθολογισμούς, καταστρέφεται χάριν των συμφερόντων των κατασκευαστών (όσο ακριβότερο το έργο τόσο μεγαλύτερη η μάζα του κέρδους, που θα πληρώνει ο λαός) αλλά και των τουριστικών ομίλων που έχοντας συσσωρεύσει τεράστιο πλούτο, θέλουν να αυξήσουν τον ζωτικό τους χώρο σε βάρος των υπολοίπων. Να υποβαθμίσουν τις μικρές τουριστικές εκμεταλλεύσεις στην ενδοχώρα στον όποιο βαθμό μπορούν να τους ανταγωνιστούν. Είναι καιρός να καταλάβουν ότι σ’ αυτό τον τόπο δεν είναι μόνο αυτοί. Υπάρχει κι ένας λαός που είναι αποφασισμένος να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν.

Ούτε η κυβέρνηση μπορεί να δικαιολογήσει το έγκλημα αυτό σε βάρος της πιο πλούσιας της πιο αναπτυσσόμενης περιοχής του Δήμου μας. Σε σχετική επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΚΚΕ Μανόλη Συντυχάκη, ο κ Ταχιάος μίλησε (επισυνάπτονται τα πρακτικά) για όλα τα άλλα εκτός από τη χάραξη. Δεν βρήκε κανένα απολύτως λόγο να την δικαιολογήσει . Εμμέσως μάλιστα το αναγνώρισε λέγοντας ότι γνωρίζουν το θέμα όπως το ίδιο ακριβώς στην παραλία της Επισκοπής και για να ξεφύγει ανέφερε πως  «έχουν γίνει ήδη επαφές με την περιφερειακή και τοπική αυτοδιοίκηση»!!!  Αλήθεια γίνονται πράγματι επαφές πίσω από κλειστές πόρτες για το μέλλον όλης αυτής της περιοχής. Εν τω μεταξύ οι απαλλοτριώσεις προχωρούν και κανείς εφησυχασμός δεν μπορεί να υπάρξει. Τώρα είναι που πρέπει να δυναμώσει ο αγώνας γιατί όσο περνά ο χρόνος η καταστροφή έρχεται όλο και πιο κοντά.

Ύστερα από τα παραπάνω είναι νομίζουμε υποχρέωση της δημοτικής αρχής:

-       1  Να ενημερώσει για τις επαφές με την κυβέρνηση για το θέμα αυτό και τι προκύπτει από αυτές.

-       2  Να υιοθετήσει πλήρως  το υπόμνημα του Συλλόγου των κατοίκων του Ανατολικού Ρεθύμνου

-       3  Παρά την θέση που πήρε στο θέμα της χάραξης κατά την γνωμοδότηση της ΜΠΕ με τις αποφάσεις 243 και 254/2021. Την θέση που πήρε για τις απαλλοτριώσεις και εξ αιτίας των νέων δεδομένων, να στηρίξει την θέση των κατοίκων για αλλαγή της χάραξης. Η όδευση του νέου ΒΟΑΚ να είναι ίδια με τον υφιστάμενο στην αναφερόμενη περιοχή αλλά και στο παραλιακό μέτωπο της Επισκοπής  καθώς θα κερδηθεί και χρόνος και οικονομικοί και φυσικοί πόροι και θα αποτραπεί μια μεγάλη υποβάθμιση της πιο προσοδοφόρας περιοχής του δήμου μας και των κατοίκων του.  

-       4  Με επίσημη πρόσκληση του Δημάρχου και του ΔΣ να κληθεί η κυβέρνηση να στείλει  κυβερνητικό κλιμάκιο  και με ανοιχτά χαρτιά να μιλήσει με τους κατοίκους και τον σύλλογό τους. Μπορεί να γίνει και στην Αθήνα αλλά προτιμότερο είναι επι τόπου και μπροστά στον λαό.

-       5  Ο Δήμος να παρασταθεί και να υποστηρίξει την προσφυγή των κατοίκων στο ΣτΕ

-       6 Επειδή ο κανονισμός δεν επιτρέπει να παίρνονται αποφάσεις σε συνεδρίαση λογοδοσίας, να συνταχθεί σχέδιο απόφασης από τον πρόεδρο του ΔΣ, τους επικεφαλής με την συμμετοχή εκπροσώπων του Συλλόγου, το οποίο για λόγους τυπικούς να εγκριθεί στην πρώτη τακτική συνεδρίαση του ΔΣ για να έχουν επισημοποιηθούν όσα σήμερα θα συμφωνηθούν.

Τελειώνω με την εξής διαπίστωση.

Πριν 2-3 μήνες η αμφισβήτηση της χάραξης του ΒΟΑΚ φάνταζε ως μια ρομαντική ουτοπία ή ακόμη και ως μια εξτρεμιστική αμφισβήτηση. Σήμερα με τον δικό σας αγώνα. Με την δύναμη του δίκιου και του οργανωμένου λαού έχει μπεί για τα καλά στην ημερήσια διάταξη. Η ουτοπία του χθες έγινε ρεαλιστική δυνατότητα. Συνεχίστε ενωμένοι, οργανωμένοι, αποφασισμένοι μέχρι την νίκη. Είμαστε μαζί σας.

Μανουσογιάννης Μανούσος

Δημοτικός Σύμβουλος επικεφαλής της

ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΔΗΜΟΥ ΡΕΘΥΜΝΗΣ  

Η ομιλια του Γ. Μαργαρίτη προέδρου του Συλλόγου   

ΜΕΡΟΣ Α΄

ΜΕΡΟΣ Β΄

                                                           Η δευτερολογία μας 

Υπόμνημα

Συλλόγου Κατοίκων και Ιδιοκτητών Ανατολικού Ρεθύμνου

Σχετικά με την επιλεγείσα νέα χάραξη του ΒΟΑΚ στην ζώνη του ανατολικού Ρεθύμνου

Η κατασκευή ενός σύγχρονου, ασφαλή, λειτουργικού αυτοκινητόδρομου που θα συνδέει τις πόλεις και τους νομούς της Κρήτης από άκρο σε άκρο αποτελεί κοινά παραδεκτή προτεραιότητα για το νησί και τους κατοίκους και τους επισκέπτες του.

Η μεγάλη ανάγκη που έχει η οικονομία και η ζωή των κατοίκων της Κρήτη για ένα τέτοιο έργο θα έπρεπε να παραμερίζει όλες τις άλλες σκέψεις και επιμέρους συμφέροντα.

Με έκπληξη παρατηρούμε να γίνεται ακριβώς το αντίθετο.

Στην περιοχή του ανατολικού Ρεθύμνου εγκαταλείπεται στην βάση πρόχειρων μελετών και σχεδιασμών η λογική και ως τώρα προβλεπόμενη χάραξη του νέου αυτοκινητόδρομου για να προωθηθεί μια νέα χάραξη, πολλά υποσχόμενη για τις εργοληπτικές εταιρείες που θα την υλοποιήσουν. Αντίθετα οι ίδιοι σχεδιασμοί υπόσχονται δεινά για τους κατοίκους της περιοχής, για την ανάπτυξη του Ρεθύμνου, για την οικολογική και περιβαλλοντολογική ισορροπία και τελικά για την ίδια την λειτουργικότητα, την ασφάλεια, το κόστος και την ταχύτητα εκτέλεσης του έργου.

 

Αναλυτικά    

 

Η επιλογή αυτής της νέας χάραξης του ΒΟΑΚ στην περιοχή μας (και όχι μόνο) φαίνεται να έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη λογική της βιώσιμης ανάπτυξης, της οικονομικής σύνεσης και αναλογικότητας και της προστασίας του περιβάλλοντος. ​

 

1.    Προτείνεται ένα πολυέξοδο και ατελές άεργο χωρίς ιδιαίτερη αιτία σε τρόπο σκανδαλώδη που ίσως στοιχειωθετεί το αδίκημα της απιστίας και της διασπάθισης πόρων.

Το πρώτο και ιδιαίτερα εμφανές χαρακτηριστικό του προτεινόμενου έργου είναι το τεράστιο οικονομικό του κόστος. Η νέα χάραξη είναι αισθητά μεγαλύτερη σε μήκος από την υπάρχουσα εθνική οδό (ΒΟΑΚ). Η επιλογή να «μακρύνει» ο δρόμος, αντί να αξιοποιηθεί και να βελτιωθεί η ήδη υπάρχουσα υποδομή (όπου έχουν από το παρελθόν προβλεφθεί οι απαραίτητες διαπλατύνσεις και έχουν ολοκληρωθεί οι αναγκαίες απαλλοτριώσεις), συνεπάγεται μια τεράστια σπατάλη δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων. ​Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτή η αύξηση του κόστους και της απόστασης γίνεται χωρίς κανέναν φανερό ή τεκμηριωμένο συγκοινωνιακό λόγο, δημιουργώντας την αίσθηση ενός «άσκοπα» ή δολίως και σκόπιμα διογκωμένου έργου, που δημιουργεί την πεποίθηση για την τέλεση του αδικήματος της απιστίας και της διασπάθισης πόρων τους Κράτους, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς όφελος όχι του κοινωνικού συνόλου, αλλά συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων.

Πιο συγκεκριμένα:

Η προμελέτη προβλέπει τμήμα με νέα χάραξη από το σημείο προσαρμογής στον υφιστάμενο κόμβο Αμαρίου, περνάει νότια του Τσεσμέ, βόρεια του Άδελε και της Πηγής, ανάμεσα σε Σφακάκι-Παγκαλοχώρι-Χαμαλεύρι, ανάμεσα σε Σταυρωμένο και Μαγνησία, ενώ συναντά και πάλι την υφιστάμενη χάραξη στη στροφή της Σκαλέτας πριν το Λατζιμά. Με τον υφιστάμενο ΒΟΑΚ η απόσταση αυτή, σήμερα, είναι ευθεία (!) 9,9 χλμ. και διασχίζεται σε 8 λεπτά με το αυτοκίνητο. Με τη νέα χάραξη η απόσταση μεγαλώνει με φιδοειδές σχήμα στα 10,6 χλμ. !

Τι προβλέπεται να υπάρχει στο επίπεδο του εδάφους όμως σε αυτό το τμήμα και μόνο; Συνοπτικά, θα αναφερθούμε μόνο στα πολύ βαριά τεχνικά έργα (όχι κόμβους ή άλλα):

-3 Σήραγγες με εκσκαφή και επανεπίχωση συνολικού μήκους 1010 μ.

-3 Σήραγγες Διάνοιξης με Μηχάνημα συνολικού μήκους 2000 μ.

-6 Γέφυρες συνολικού μήκους 527,5 μ.

-12 βαριά τεχνικά υπερύψωσης (πασσαλότοιχοι ή τοιχεία) συνολικού μήκους 967 μ.

-και 1 τοίχος αντιστήριξης μήκους 26,6 μ.

Αν τα προσθέσουμε, σε αυτό το μήκος των 10 χλμ. περίπου προβλέπονται πολύ βαριά τεχνικά έργα συνολικού μήκους 4531 μ.

Με μία ματιά στον χάρτη διαπιστώνει κανείς ότι δεν βρισκόμαστε σε ανάγλυφο των Άλπεων αλλά αντίθετα τα σχεδιαζόμενα έργα χαράζουν την πιο πλούσια πεδιάδα του νομού Ρεθύμνου (Αδελιανό και Πηγιανό κάμπο).

Αυτά για να παραθέσουμε μια εικόνα του πως διαμορφώνεται… ή παραμορφώνεται η περιοχή. Η νέα χάραξη σαρώνει τα πάντα και μάλιστα κόβοντας διαμπερώς τον Αρχαιολογικό χώρο Σφακάκι-Παγκαλοχώρι και τη ζώνη Α προστασίας του Αρχαιολογικού χώρου Σταυρωμένου-Χαμαλεύρι. Η τελευταία έχει κηρυχθεί ως τέτοια  εδώ και 50 χρόνια με απόλυτη απαγόρευση δόμησης.

 

Επιβάλλει τα παραπάνω κάποια τεχνική αναγκαιότητα; Μήπως ανάμεσα στα Μισσίρια και στη Σκαλέτα υπάρχουν βουνά, μήπως η οροσειρά της Πίνδου; Όχι βέβαια. Τα παραπάνω, επαναλαμβάνουμε, σχεδιάζονται στο πιο πεδινό τμήμα του νομού μας.

Τεχνικά παράλογα πράγματα… Για την εξυπηρέτηση, όμως, της περιβόητης τουριστικής ανάπτυξης στο φιλέτο του βόρειου παραλιακού μετώπου αλλά και των κερδών του κατασκευαστή όλα γίνονται εντελώς λογικά. Η τεχνική κάνει στην άκρη και κουμάντο κάνουν τα στενά συγκεκριμένα κέρδη και όχι το συνολικό όφελος για την περιοχή.

Το μόνο «πλεονέκτημα» του προτεινόμενου έργου είναι η δραματική αύξηση του «ανεκτέλεστου» των κατασκευαστικών εταιρειών, ο εκβιασμός του ελληνικού δημοσίου και της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης ώστε να καταβάλουν -από πόρους που προέρχονται από την φορολόγηση των πολιτών- ένα είδος λύτρων στις εταιρείες. Και αυτό εις το διηνεκές καθώς ούτε τα διόδια που θα εισπράτουν στον νέο αυτοκινητόδρομο φαίνεται να τους ικανοποιούν.   Στο όνομα της εμφάνισης κερδών -ή προοπτικών για κέρδη- στους ισολογισμούς τους, άρα και χρηματιστηριακό κέρδος, οι εταιρείες αυτές ευχαρίστως θα κόβανε και τον Ψηλορείτη στα δύο…

Θα πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι με μια σειρά από λεόντειες ρήτρες, το Κράτος [και άρα και ο Έλληνας φορολογούμενος] δεσμεύεται στο μέλλον να εξασφαλίζει την κερδοφορία των εταιρειών αυτών επί της εκμετάλλευσης του ΚΛΕΙΣΤΟΥ αυτοκινητόδρομου, ακόμα κι αν η εκμετάλλευση είναι ελλειμματική [που δεν μπορεί παρά στη συγκεκριμένη περίπτωση να είναι]. Αυτό σημαίνει δεδομένη υπέρογκη αύξηση των διοδίων μετά από ένα χρονικό διάστημα, όπως συνέβη στην ΕΓΝΑΤΙΑ, όπου οι πολίτες ξύπνησαν ένα πρωί με διπλασιασμό των διοδίων. Αποτελεί μια ακόμη κλασική περίπτωση ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ των κερδών και ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ κινδύνων και ζημιών.

 

2.    Θα είναι περισσότερο ασφαλής ο προτεινόμενος στην περιοχή μας νέος ΒΟΑΚ;

 

Ας δούμε τώρα τα επιχειρήματα για το δικαίωμα του λαού και των επισκεπτών της Κρήτης σε ασφαλή και ταχεία οδική μετακίνηση. Συμφωνούμε άπαντες … αλήθεια, όμως, είναι έτσι;

Στη σύγχρονη οδοποιία και στα συγκοινωνιακά έργα, στα μέτωπα των σηράγγων έχει διαπιστωθεί και θεωρούνται σημεία αυξημένου δείκτη ατυχημάτων. Γι αυτό και δεν είναι η πρώτη επιλογή αλλά και όταν είναι απαραίτητα οφείλουν να λαμβάνονται αντισταθμιστικά μέτρα για να μετριάσουν κάπως τον κίνδυνο όπως: αυστηρή αστυνόμευση ταχύτητας στα 80 χλμ/ώρα (αντί των 120 χιλιομέτρων που θα ήταν στην ευθεία της νυν χάραξης), φωτιζόμενες πινακίδες, οριζόντια σήμανση υψηλής ανακλαστικότητας, ανάγλυφη διαγράμμιση, ανακλαστικά κατάφωτα στα στηθαία ασφαλείας και άλλα. Όπως είπαμε, μόνο στο τμήμα που εξετάζουμε τώρα κατασκευάζονται 6 σήραγγες !!! Επί δύο κατευθύνσεις, επί δύο μέτωπα εισόδου – εξόδου. Ούτε λίγο ούτε πολύ σε ένα τμήμα 10 χλμ. προβλέπονται, τουλάχιστον, 24 διακριτά σημεία αυξημένου δείκτη ατυχημάτων. Και είμαστε και επιεικείς. Δεν λογαριάζουμε τις δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση ούτε τα σημεία προσαρμογής στις γέφυρες. Ποια ασφάλεια και ποια ταχύτητα λοιπόν; Εκτός και αν ο πήχης της ασφάλειας έχει πέσει στα δεδομένα της δεκαετίας του 70 (του υφιστάμενου ΒΟΑΚ) και όχι στο ύψος τεχνικής και επιστήμης του 21^ου αιώνα.

Μήπως τα παραπάνω γίνονται για την οικονομία του έργου; Μήπως μια άλλη επιλογή, η οποία θα ήταν τεχνικά και επιστημονικά άρτια, θα επέφερε κάποιο υπέρογκο ή αδικαιολόγητο κόστος απαλλοτριώσεων;

Ρίξαμε μια ματιά στις αποφάσεις κήρυξης. Η προϋπολογιζόμενη δαπάνη για όλες τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις από τα Δράμια (στην Επισκοπή) μέχρι το Πάνορμο ανέρχεται στο ποσό των 38.918.964,99 €. Το κόστος μίας σήραγγας της ΠΕ Ρεθύμνου θα είναι μεγαλύτερο απ’ όλες τις απαλλοτριώσεις του νομού μαζί. Και αυτό με βάση συμβατικές αμοιβές κατασκευής όχι τα πανωπροίκια.

 

3.    Πλήθος αναπάντητα ερωτήματα;

 

Στους αρμόδιους, διοικητικούς, πολιτικούς, τεχνικούς «αρμόδιους», στην κυβέρνηση, στην περιφερειακή διοίκηση, στις αυτοδιοικητικές αρχές έχουν τεθεί από τον Σύλλογό μας από καιρό (από το 2021) μια σειρά επιπρόσθετα ερωτήματα για τα οποία ουδέποτε πήραμε απάντηση.

 

Α.Στον τομέα της παραγωγής και των τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων.

Μόνο στο τμήμα από Τσεσμέ ως τον Λατζιμά τα κυρίως, τα δευτερεύοντα και τα συμπληρωματικά έργα -χωρίς ακόμα να είναι γνωστή η πλήρης έκτασή τους- θα καταστρέψουν περισσότερα από 13.000 ελαιόδενδρα και θα αχρηστεύουνε, άμεσα μεν, 700 ως 1.000 στρέμματα παραγωγικής γης και, έμμεσα, μέσω αποκλεισμού, υποβάθμισης άλλα τόσα. Ως προς το έμμεσα, αναφερόμαστε στην υποβάθμιση σημαντικών εκτάσεων ελαιώνων -και άλλων καλλιεργειών- που θα βρεθούν τοποθετημένοι ανάμεσα σε πλέγμα δρόμων υψηλών ταχυτήτων.

Η συρρίκνωση και η υποβάθμιση της αγροτικής παραγωγής που θα προκύψει απαξιώνει μεγάλες και πολύχρονες επενδυτικές προσπάθειες για την ανανέωση των ελαιώνων, την άρδευσή τους (χάρη στο μεγάλο έργο των ποταμών) και την επεξεργασία του καρπού – ελαιοτριβεία, μονάδες τυποποίησης.

Στην ουσία η προτεινόμενη χάραξη ανατρέπει προσπάθειες πολλών δεκαετιών για την παραγωγική γεωργική ανασυγκρότηση του πλούσιου κάμπου του ανατολικού Ρεθύμνου.

Πρόκειται για ενσυνείδητη καταστροφή μιας ζώνης υψηλής παραγωγικότητας στον βωμό συγκεκριμένων συμφερόντων που αφορούν λίγους ως ελάχιστους.

Πιθανότατα μια τέτοια εξέλιξη προσκρούει και σε συνταγματικές επιταγές που προστατεύουν την παραγωγική γη.

Επίσης η προτεινόμενη χάραξη υποβαθμίζει ή και ακυρώνει δεκάδες τουριστικές εκμεταλλεύσεις και άλλες παραγωγικές εγκαταστάσεις.

Πέρα από την ευθεία αχρήστευση σημαντικών τουριστικών επενδύσεων -κυρίως αγροτουριστικών- η αλλοίωση του τοπίου και η μετατροπή της άμεσης ενδοχώρας του παραλιακού μετώπου σε χώρο τοποθέτησης φαραωνικών έργων και κατασκευών, θα πλήξει συνολικά την τουριστική αξία της περιοχής.

 

Επιπλέον, η περίοδος κατασκευής του έργου -στην καλύτερη περίπτωση τρία με τέσσερα χρόνια, με βάση τα προηγούμενα ίσως και δεκαετίες- θα μετατρέψει την παραγωγική και τουριστικά δυναμική αυτή ζώνη σε τεράστιο αντι-αισθητικό εργοτάξιο που θα πλήξει ποικιλότροπα όλους τους τομείς δραστηριότητας. Μετά την οικονομική κρίση, μετά την κρίση της πανδημίας, ας αναλογιστούν οι αρμόδιοι για την λήψη αποφάσεων το τι θα σημαίνει αυτό για τους κατοίκους και τους επιχειρηματίες της περιοχής.

 

Β. Δημιουργία σοβαρών κινδύνων φυσικών καταστροφών.

Η προτεινόμενη νέα χάραξη τέμνει και αλλοιώνει την λεκάνη απορροής των ομβρίων υδάτων. Στην ουσία διασχίζει στο μέσον περίπου μια λοφώδη πεδιάδα με σημαντικές κλίσεις προς την θάλασσα. Καταστρέφει το φυσικό σύστημα αποχέτευσης των νερών της βροχής δημιουργώντας, στις περιπτώσεις (συχνές) ισχυρών βροχοπτώσεων το όλο έργο σε παράγοντα παραγωγής πλημμυρικών φαινομένων. Τα βυθίσματα και οι υπερυψώσεις του ΒΟΑΚ ακυρώνουν τους φυσικούς δρόμους αποστράγγισης των ομβρίων υδάτων, συγκεντρώνουν και κατευθύνουν τόσο τις ποσότητες που προκαλούνται από την ίδια την αποστράγγιση του έργου, όσο και τις ποσότητες  ύδατος που δέχονται οι πάνω από αυτό λεκάνες συλλογής ομβρίων, σε κατοικημένες περιοχές, κάτω από το έργο. Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι η παραμικρή αλλοίωση του φυσικού συστήματος απορροής οδηγεί σε πλημμυρικές καταστάσεις. Η διατάραξη που θα προκαλέσει στο σύστημα η κατασκευή του ΒΟΑΚ προαναγγέλλει με βεβαιότητα καταστροφές.

Σε περίπτωση ισχυρών βροχοπτώσεων, όπως συμβαίνει συχνά στην περιοχή, το έργο θα λειτουργήσει ως δημιουργός έντονα καταστροφικών συνθηκών θύματα των οποίων θα είναι το σύνολο των κατοίκων της περιοχής και οι περιουσίες τους. 

 

Γ. Πλήγμα στο μικροκλίμα της περιοχής.

Η δημιουργία μεγάλων βυθισμάτων και, κυρίως, μεγάλων αναχωμάτων στην διαδρομή του νέου ΒΟΑΚ (για παράδειγμα το τερατώδες ανάχωμα βόρεια του χωριού Άδελε) διαταράσσει την φυσική κυκλοφορία του αέρα διαμέσου των κοιλάδων της πεδιάδας. Η κατάσταση που θα δημιουργηθεί θα οδηγήσει στην αλλοίωση του κλίματος ολόκληρης της περιοχής.

Η προχειρότητα και η βιασύνη με την οποία σχεδιάστηκε η νέα χάραξη δεν επιτρέπει την ουσιαστική μελέτη των επιπτώσεων στο μικροκλίμα της παραλιακής ζώνης.

 

Δ. Διαδοχικοί αυτοκινητόδρομοι

Η τουριστική και κάθε άλλη δραστηριότητα στην περιοχή θα πληγεί ανεπανόρθωτα και θα υπονομευτεί καίρια καθώς η άμεση ενδοχώρα της παραλίας θα μεταβληθεί σε διαδοχικές πίστες αυτοκινητόδρομων που πλέον θα δημιουργούν οχλήσεις σε ολόκληρο τον γεωγραφικό χώρο. Είναι αμφίβολο εάν οι πελάτες του τουριστικού προϊόντος επιθυμούν να περάσουν τις διακοπές τους ανάμεσα σε πίστες αυτοκινητιστικών αγώνων.

Τα πρόσθετα έργα που υπόσχεται ο σχεδιασμός, (π.χ. αντιηχητικά προπετάσματα) μόνο θα περιορίσουν, χωρίς να εξαλείψουν, τις συνέπειες, στον τομέα της ηχορύπανσης.   

 

Ε. Μετακίνηση κατοίκων.

Η αναστάτωση, ή και ακύρωση, του υπάρχοντος συγκοινωνιακού δικτύου θα καταστήσει την πρόσβαση των κατοίκων της ζώνης στο Ρέθυμνο ή στις γύρω περιοχές ακραία προβληματική. Δημιουργούνται εμπόδια και δυσκολίες στην μετακίνηση των μονίμων κατοίκων της περιοχής -όλων ανεξαιρέτως των χωριών και των οικισμών- από και προς την πόλη του Ρεθύμνου ή και στις γύρω περιοχές (η ανάπτυξη της ευρύτερης οικιστικής ζώνης του Ρεθύμνου είναι βασικά γραμμική -παράλληλη στο παραλιακό μέτωπο).

Οι εκτός ΒΟΑΚ διαδρομές περιορίζονται και αποκτούν δαιδαλώδη υφή ενώ οι δια του ΒΟΑΚ υπόκεινται σε διόδια και σε υποχρεωτικές άχρηστες διαδρομές καθότι οι είσοδοι και οι έξοδοι στον νέο δρόμο είναι περιορισμένες.

Έτσι οι κάτοικοι της περιοχής θα υφίστανται όλα τα δεινά που απορρέουν από την ύπαρξη τριών παράλληλων οδικών αξόνων με λίγες εκατοντάδες μέτρα απόσταση μεταξύ τους και ταυτόχρονα θα δυσκολεύονται να χρησιμοποιήσουν αυτό το κυκλοφοριακό παράλογο για την εξυπηρέτηση των άμεσων καθημερινών αναγκών τους. 

 

ΣΤ. Ισοπέδωση χαρακτηρισμένων ζωνών.

Ο νέος δρόμος καταπατά και υποβαθμίζει περιοχές χαρακτηρισμένες φυσικού κάλλους, ΝΑΤΟΥΡΑ, αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, αλλοιώνει την φυσιογνωμία του τοπίου με φαραωνικά έργα, υποβαθμίζει παραδοσιακούς οικισμούς. Στην ουσία διακόπτει με καταστροφικό τρόπο την πολιτιστική, αισθητική και ιστορική συνέχεια της περιοχής.

 

Ζ. Διόδια.

Τα διόδια του προβλεπόμενου δρόμου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι «συμβολικά». Το κόστος κατασκευής του έργου είναι τεράστιο, το κόστος της συντήρησής του επίσης. Η κίνηση σε αυτόν είναι εποχιακή. Ο δρόμος δεν υποστηρίζει (όπως σε ανάλογους δρόμους αυτών των χαρακτηριστικών στην χερσαία Ελλάδα) μεγάλο όγκο εμπορευματικών μεταφορών (νταλίκες). Για τέσσερεις ή πέντε μήνες θα υποδέχεται την κίνηση που προκύπτει από τον τουρισμό που όμως δεν μπορεί να αναπληρώσει με τα έσοδα από τα διόδια ούτε την υποτονική κίνηση των υπόλοιπων μηνών (επτά -οκτώ) και την απουσία βαρέων οχημάτων.

Δεν χρειάζεται να έχει κανείς πτυχίο οικονομικών επιστημών για να καταλάβει ότι η ιδιωτική εκμετάλλευση του έργου, για να είναι αποδοτική, θα επιβάλλει δυσπρόσιτα διόδια ή θα στηριχθεί σε διαρκείς κρατικές επιδοτήσεις.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι σε τι ακριβώς θα βοηθήσει την ανάπτυξη της Κρήτης όταν το κόστος χρήσης του ΒΟΑΚ σε μια στοιχειώδη διαδρομή Χανιά – Ηράκλειο, προσεγγίζει (με βάση τα στοιχεία της μελέτης που ανακοινώθηκε) το κόστος των καυσίμων. 

 

Θα ήταν πρέπον οι αρμόδιοι -πολιτικοί, διοικητικοί φορείς- να δώσουν πειστικές απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα.

 

 

4.    Η ανθρωπιστική παράμετρος

 

Οι νέες απαλλοτριώσεις πλήττουν - εκτός από εκμεταλλεύσεις αγροτικές, τουριστικές και βιοτεχνικές – και κατοικίες.

 

Οι προβλεπόμενες αποζημιώσεις (αυθαίρετες - χωρίς να υπάρχει καμία αξιόπιστη διαδικασία εκτίμησης) δεν έχουν καμία σχέση ούτε με την πραγματική αξία των κτισμάτων που απαλλοτριώνονται, ούτε με τις τιμές της «αγοράς». Και αυτό χωρίς να υπολογίσουμε την μακρόχρονη διαδικασία και τους διαδοχικούς δικαστικούς αγώνες στους οποίους υποχρεώνονται οι «αποζημιούμενοι».

Με τις διαδικασίες που ακολουθούνται (Fast Track, κατά την ορολογία) οι πληττόμενοι χάνουν το σπίτι τους και υποχρεώνονται σε μακρόχρονες προσπάθειες για να αποζημιωθούν με ποσό που πολύ υπολείπεται της αξίας του σπιτιού τους ή του κόστους της κάλυψης των οικιστικών αναγκών της οικογένειάς τους.

Ουδεμία πρόβλεψη ή συνδρομή της Πολιτείας προβλέπεται για τους ανθρώπους αυτούς. Απλά πετιούνται στον δρόμο.

Επιπλέον οι απαλλοτριώσεις βασίζονται σε «προ-μελέτη». Ο εργολάβος – η κατασκευαστική εταιρεία- θα αναλάβουν το έργο ως «μελέτη-κατασκευή» με δικαίωμα να επιφέρουν στην χάραξη τις μεταβολές που τους συμφέρουν. Μπορούν, λόγου χάρη, να μετακινήσουν την ζώνη απαλλοτρίωσης κατά 500 μέτρα εκατέρωθεν. Ετούτο το «δικαίωμα» των εταιρειών καθιστά ομήρους όχι μόνο τους άμεσα πληττόμενους, αλλά ολόκληρο σχεδόν τον πληθυσμό της περιοχής.

 

5.    Λύσεις υπάρχουν

 

 Αυτονόητες λύσεις υπήρχαν πριν την ανάδειξη της κερδοφορίας των κατασκευαστικών εταιρειών σε υπέρτατο στόχο του έργου.

Θυμίζουμε, ότι στην νυν υπάρχουσα χάραξη, την ευθεία που λέγαμε, ήδη από την κατασκευή του δρόμου στα τέλη της δεκαετίας του 60 κι αρχές του 70 είχε προβλεφθεί η δυνατότητα διαπλάτυνσης του δρόμου και για αυτό είχαν συντελεστεί και είχαν πληρωθεί απαλλοτριώσεις εκατέρωθεν του δρόμου. Ήδη υπήρχε για την περιοχή ως βασική μελέτη και του νέου ΒΟΑΚ, έχοντας λάβει μάλιστα ΕΠΠΟ, μαζί με αυτήν την εναλλακτική πολυδάπανη που τελικά προκρίθηκε, χωρίς ουσιαστική, αλλά και μετά τα παραπάνω, πραγματική αιτιολογία για το γιατί προκρίθηκε η τελευταία.

 

Η χάραξη επί του νυν ΒΟΑΚ με την διαπλάτυνσή του, έχει τα εξής επιχειρήματα:

 

1.    Χαμηλό κόστος κατασκευής

2.    Μικρές απαλλοτριώσεις

3.    Μικρό κόστος λειτουργίας – συντήρησης

4.    Μειωμένο ρίσκο διέλευσης από χώρους αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, που δεν έχουν ακόμη αποκαλυφθεί

5.    Δίνεται η δυνατότητα πρόσβασης κι εξυπηρέτησης των κατοίκων της περιοχής

6.    Υπηρετείται το Χωροταξικό σχέδιο Κρήτης, το οποίο προβλέπει τουριστική ανάπτυξη ευρείας κλίμακας στα παράλια, διατήρηση και ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα στο εσωτερικό, παράλληλα με την ανάδειξη των στοιχείων της πολιτιστικής κληρονομιάς και εναλλακτικών μορφών τουρισμού.

7.    Διατηρούνται οι χρήσεις γης χωρίς να παίρνει σπίτια - ξενοδοχεία –βίλες – εγκαταστάσεις.

 

 

Συνοψίζοντας η διαπλάτυνση του νυν ΒΟΑΚ, στο συγκεκριμένο σημείο, που τελικά απορρίφθηκε, είναι συντομότερη (τόσο χιλιομετρικά όσο και χρονικά), είναι ασφαλέστερη (ευθεία χωρίς σήραγγες), μπορεί να κατασκευαστεί πολύ πιο σύντομα (αφού ήδη πατάει στον νυν δρόμο), δεν είναι πολυέξοδη (αφού ούτε απαλλοτριώσεις θα χρειάζονταν να καταβληθούν, παρά ίσως ελάχιστες σημειακά και χωρίς αφανισμό ιδιοκτησιών αλλά ούτε πολυδάπανα τεχνικά έργα θα απαιτούνταν) και κυρίως δεν θα αφάνιζε την μόνη περιοχή ανάπτυξη του Ρεθύμνου, τόσο οικιστικά, τουριστικά, αλλά και παραγωγικά (ήδη οι αγροτικοί σύλλογοι Ρεθύμνου έχουν καταθέσει σχετικό ψήφισμα). Πλέον της ζημιάς που προκαλεί τόσο σε εμάς, τους κατοίκους του ανατολικού Ρεθύμνου, όσο και γενικότερα στην πόλη, στον νομό και συνολικά στην Κρήτη, η μεθόδευση  αποτελεί τον ορισμό της απιστίας και διασπάθισης πόρων (κρατικών και της ΕΕ) παραβιάζοντας την βασική αρχή της οικονομικότητας που οφείλει να διέπει τα έργα.

 

Αυτός ο δρόμος χαράχτηκε πολιτικά και οι όποιες βαριές επιπτώσεις του θα πρέπει να αντιμετωπιστεί πολιτικά, Κάθε αρχή του τόπου και κάθε πολιτικός φορέας οφείλει να λάβει θέση πριν να είναι αργά για την περιοχή. 

 

​

Η ιστορία δε θα μας κρίνει μόνο για τους δρόμους που ανοίξαμε, αλλά και για το πώς σεβαστήκαμε τα δικαιώματα των ανθρώπων και την προστασία του περιβάλλοντος όταν τους ανοίγαμε…

 

 

 

Σύλλογος Κατοίκων και Ιδιοκτητών Ανατολικού Ρεθύμνου

 

 

ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΑΜΕ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ....

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Καταψήφισε η «Λαϊκή Συσπείρωση»  Κρήτης τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Α.Π.Ε.) και  για τη Βιομηχανία και την εφοδιαστική αλυσίδα.

30-6-2026

 

Το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο (ΕΧΠ) για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Α.Π.Ε.) και  το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την εφοδιαστική αλυσίδα καταψήφισε η «Λαϊκή Συσπείρωση»  Κρήτης, στο περιφερειακό συμβούλιο στις 30 Ιουνίου.  Όπως τόνισαν οι σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης», Αλέκος Μαρινάκης, Δημήτρης Βρύσαλης και Νίκος Μανουσάκης:

Ο χωροταξικός σχεδιασμός, η πολιτική γης και γενικότερα η οργάνωση του κοινωνικού χώρου αποτελεί «πολιτικό» και όχι «τεχνοκρατικό» ζήτημα. Είναι άρρηκτα δεμένος με την εμπορευματοποίηση της γης  και υποτάσσεται αντικειμενικά στους νόμους της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων, σε βάρος της κάλυψης λαϊκών αναγκών και της ουσιαστικής προστασίας του περιβάλλοντος.

Η κυβέρνηση επισπεύδει τον χωροταξικό σχεδιασμό και των χρήσεων γης, με τον πρόσφατα ψηφισμένο νόμο Ν. 5299/2026, γνωστό ως «νόμο της επιτάχυνσης των επενδύσεων», με το χωροταξικό για τις ΑΠΕ,  το χωροταξικό για τον τουρισμό και το χωροταξικό για τη Βιομηχανία, για να διευκολύνει τις επενδυτικές επιδιώξεις των επιχειρηματικών ομίλων,  για να προωθηθούν επενδύσεις της «πράσινης» μετάβασης,  του τουρισμού, του εμπορίου, του βιομηχανικού κεφαλαίου.

Επίσης, στοχεύει τον συμβιβασμό αντιθέσεων μεταξύ των επιχειρηματικών ομίλων στον τουρισμό και των ενεργειακών ομίλων, την άμβλυνση του ανταγωνισμού μεταξύ μερίδων του κεφαλαίου στην Ενέργεια, στον τουρισμό και στη βιομηχανία, αλλά και την άμβλυνση  των αντιθέσεων που αναπτύσσονται «εσωτερικά» στον καθέναν από τους τομείς αυτούς.

Για την Ενέργεια : Η κυβέρνηση επιδιώκει να διευκολύνει  τα επενδυτικά σχέδια  των επιχειρηματικών ομίλων στην Ενέργεια,  για εξασφάλιση όσο το δυνατόν περισσότερων και των καλύτερων από άποψη αιολικού δυναμικού εκτάσεων, ακόμη και σε εθνικούς δρυμούς, γη υψηλής παραγωγικότητας, προστατευόμενες περιοχές. Παρότι το χωροταξικό των ΑΠΕ εμφανίζεται να περιορίζει τη χωροθέτησή τους στις λεγόμενες Περιοχές Καταλληλότητας, προβλέπει ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΕΙΣ που επιτρέπουν στην ουσία την εγκατάσταση αιολικών σταθμών σε περιοχές αποκλεισμού, εφόσον αυτό «τεκμηριώνεται στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής εκτίμησης». Με βάση τις ίδιες προβλέψεις, επιτρέπεται, επίσης, η χωροθέτηση αιολικών εγκαταστάσεων σε δάση, δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις. Επιβάλλονται περιορισμοί κυρίως στους μικρούς παραγωγούς στα φωτοβολταϊκά,  προς όφελος των ομίλων των ανεμογεννητριών, ενώ προωθούνται και τα θαλάσσια αιολικά πάρκα.

Ταυτόχρονα, ο Νόμος 5299/2026 προβλέπει «περιοχές επιτάχυνσης», όπου οι επενδύσεις ΑΠΕ εγκρίνονται με fast track διαδικασίες, ενώ δίνεται η δυνατότητα πολεοδόμησης έως και του 20% των Ζωνών Βιώσιμης Διαχείρισης των περιοχών Natura. Ακόμα και προστατευμένες περιοχές, εθνικοί δρυμοί, εδάφη υψηλής παραγωγικότητας μπορούν πλέον να παραδοθούν στους ομίλους για τις μπίζνες τους.

Κρήτη : Οι αιτίες για την επίσπευση υλοποίησης ενεργειακών επενδύσεων, αυτή την περίοδο, στην Κρήτη, είναι η ηλεκτρική διασύνδεση της Κρήτης με την ηπειρωτική Ελλάδα και συνολικά έργα που υλοποιούνται για να «σηκώσουν» το παραγόμενο προϊόν. Για αυτό «ξεκόλλησαν» τα «πράσινα πρότζεκτς» της ΤΕΡΝΑ, της ΔΕΗ Ανανεώσιμες, της ΕΛΙΚΑ, της Solar Power Plant και όλων των μονοπωλίων της ενέργειας.

Επιπρόσθετα, η ΕΕ έχει ήδη αποφασίσει το 30% των κονδυλίων της «πράσινης μετάβασης» να μεταγγιστεί στην πολεμική οικονομία, ενώ οι επενδύσεις στην πολεμική βιομηχανία εκτινάσσονται με στόχο τον γρήγορο εξοπλισμό για μία γενικευμένη ιμπεριαλιστική σύγκρουση. Αυτή η εξέλιξη έχει ως αποτέλεσμα, οι μεγάλοι ενεργειακοί όμιλοι των ΑΠΕ να επιταχύνουν την υλοποίηση ώριμων μελετών και έργων που εγκρίθηκαν με το θεσμικό πλαίσιο που ετοίμασαν διαχρονικά οι κυβερνήσεις, με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ.

Η στάση της περιφερειακής αρχής : Αυτήν την  πολιτική της ΕΕ - κυβερνήσεων  για την απελευθέρωση της Ενέργειας, την «πράσινη ανάπτυξη», που έχει μοναδικούς κερδισμένους τους ιδιωτικούς ομίλους παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, την πολιτική που καταστρέφει το περιβάλλον και εκτινάσσει  την ενεργειακή ακρίβεια για τον λαό,  αποδέχεται και στηρίζει και η διοίκηση της περιφέρειας ΠΑΣΟΚ- ΝΔ, αποδεικνύοντας έτσι και τη στρατηγική σύμπλευση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ. Αποδέχεται και στηρίζει την πολιτική που μετατρέπει τη χώρα και την Κρήτη σε «ενεργειακό κόμβο» παραγωγής και μεταφοράς ενέργειας, με σκοπό την κερδοφορία επιχειρηματικών ομίλων, ενώ τα λαϊκά νοικοκυριά παραμένουν αντιμέτωπα με την ενεργειακή φτώχεια.  Προσπαθεί να ξεγελάσει τον λαό με  τον απατηλό ισχυρισμό της ότι η φιλολαϊκή απάντηση στην ενεργειακή φτώχεια και στην ενεργειακή ακρίβεια, μέσα στην «απελευθερωμένη» αγορά, είναι οι ενεργειακές κοινότητες. Προσπαθεί να φορέσει «φιλοπεριβαλλοντικό»  προσωπείο, ενώ είναι ένοχη στη συνείδηση του λαού,  αφού έχει δώσει θετική γνωμοδότηση για την εγκατάσταση ΑΠΕ και των συνοδών τους έργων, με δεκάδες χιλιόμετρα νέων δρόμων, με τεράστιες εκσκαφές κ.α.,  σε περιοχές  με πολιτιστικό απόθεμα και υψηλότατο φυσικό κάλλος, με καταστρεπτικές συνέπειες στον αρχαιολογικό, ιστορικό, πολιτιστικό και φυσικό πλούτο του νησιού μας. Από τα Αστερούσια στο Ηράκλειο, μέχρι στο Λασίθι, στο Ρέθυμνο , στα Χανιά και σε ολόκληρη την Κρήτη. Πρόκληση είναι οι σχεδιασμοί για κατασκευή αιολικών πάρκων δίπλα στην ιστορική μονή Αρκαδίου, σε πολλούς αρχαιολογικούς χώρους στην περιοχή του Λασιθίου, πχ στην Επισκοπή Ιεράπετρας, κτλ.

Για την παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ : Στηρίζει τον μύθο της «πράσινης μετάβασης» που θα εξασφάλιζε τάχα φτηνότερη Ενέργεια και καθαρότερο περιβάλλον στον λαό, τη στρατηγική της «απελευθέρωσης» που μετέτρεψε την Ενέργεια - εμπόρευμα σε χρηματιστηριακό προϊόν, υπερασπιζόμενη μια τάχα πιο «δίκαιη» ενεργειακή πολιτική, σαν να πρόκειται να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, δηλαδή το κέρδος με τις λαϊκές ανάγκες, σαν να είναι δυνατόν σε συνθήκες καπιταλιστικής αγοράς να διασφαλιστεί η Ενέργεια ως «κοινωνικό αγαθό».

Για τη βιομηχανία :  Κατά τον ίδιο τρόπο και η χωροθέτηση βιομηχανικών περιοχών γίνεται με κριτήριο την κερδοφορία του κεφαλαίου, το οποίο «προικίζεται» από την τσέπη του λαού (ΕΣΠΑ, Αναπτυξιακός Νόμος, Ταμείο Ανάκαμψης, φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο κ.ά.).  Διευρύνονται  οι δυνατότητες εκμετάλλευσης της γης από το κεφάλαιο, αντιμετωπίζεται πιο έντονα η γη ως εμπόρευμα και η χρήση της με βάση τις εκμεταλλευτικές καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής. Επιπλέον, με την εγκληματική πολιτική της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ και όλων των προηγούμενων,  θυσιάζεται η υγεία και η ασφάλεια, η  ίδια τη ζωή των  εργαζομένων, με την έλλειψη πρόληψης και έλεγχου των κινδύνων στους βιομηχανικούς χώρους.  Θυσιάζεται και η υγεία και ασφάλεια και των κατοίκων όπως και το περιβάλλον, στον βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Παράδειγμα η κατάσταση στη ΒΙΠΕΗ και τα σοβαρά ζητήματα που αφορούν την επαγγελματική και δημόσια υγεία και ασφάλεια και το περιβάλλον και οι ευθύνες κεντρικού κράτους και περιφερειακής αρχής .  Παράλληλα, αμφισβητούμενα είναι και τα ίδια τα στοιχεία της ΣΜΠΕ. Για παράδειγμα δεν τεκμηριώνεται γιατί η Κρήτη χρειάζεται 1.910 στρέμματα και όχι, π.χ., 1.300 ή 2.500 στρέμματα νέων ΟΥΜΕΔ στην Περιφέρεια Κρήτης έως το 2032.

Η «Λαϊκή Συσπείρωση»  : Εκφράζει σταθερά και μαχητικά τη συνολική αντίθεσή της στις επιλογές κυβέρνησης και ΕΕ και καλεί τους εργαζόμενους να εντείνουν την πάλη τους για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, της οποίας ο χωροταξικός σχεδιασμός είναι αναπόσπαστο μέρος.

Στηρίζουμε τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες που ξεδιπλώνονται για την κατάργηση του αντιλαϊκού πλαισίου όλων των κυβερνήσεων, για το περιβάλλον, τις χρήσεις γης, τα δάση, τα απόβλητα, τη ρύπανση. Διεκδικώντας να ληφθούν όλα τα μέτρα για την προστασία του λαού και του περιβάλλοντος, για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων.

Για μας η γη και η χρήση της είναι κοινωνικό αγαθό. Στόχος και κριτήριο για την οργάνωση του κοινωνικού χώρου είναι η συνδυασμένη ικανοποίηση του συνόλου των λαϊκών αναγκών. Η συγκεκριμένη κοινωνική αξιοποίηση της γης και του χώρου γενικότερα (για την Ενέργεια, την αγροτική παραγωγή, τον τουρισμό, την εξασφάλιση ποιοτικής λαϊκής στέγης και των υποδομών κοινωνικών υπηρεσιών, τη βιομηχανική παραγωγή, την προστασία του περιβάλλοντος, κ.λπ.) προϋποθέτει τον σοσιαλισμό, την κοινωνική ιδιοκτησία στη γη και τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΜΕ ΘΥΜΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΗΡΙΩΝ.

 https://goodnet.gr/news-item/laiki-suspeirosi-d-rethumnou-zita-tin-aposursi-tropologias-pou-katargei-tin-dunatotita-chrimatodotisis-suntirisis-scholeion-apo-.html   

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΜΕ ΘΥΜΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΗΡΙΩΝ.

Με τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο η κυβέρνηση καταργεί την πρόβλεψη της παρ. 12 του άρθρου 5 ν.1894/1990, βάση της οποίας, οι νομαρχίες (σήμερα Περιφέρειες) είχαν υποχρέωση να συνδράμουν τον δήμο, αν αυτός δήλωνε αδυναμία να ανταποκριθεί σε επείγουσες ανάγκες συντήρησης των σχολείων. Με την τροποποίηση εξαφανίζεται η αρμοδιότητα των Περιφερειών. Περιορίζεται στους υποστελεχωμένους  υποχρηματοδοτούμενους δήμους για να καταρρευσουν ακόμη πιο πολύ τα ήδη υποσυντήρητα σχολεία.

Η μέχρι τώρα πρόβλεψη ήταν: «Η ευθύνη και η αρμοδιότητα για επισκευές μεγάλης κλίμακας …. των σχολικών κτιρίων ανήκει στους αντίστοιχους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης (εννοεί τους δήμους) και, εφ' όσον αυτοί δηλώσουν ότι αδυνατούν, ασκείται από τις οικείες νομαρχίες, οι οποίες επιχορηγούνται με τις σχετικές πιστώσεις. Οι διατάξεις της παραγράφου αυτής ισχύουν και για τα μισθωμένα διδακτήρια, με την προϋπόθεση ….κλπ»

   Η τροποποίηση λέει: "Η ευθύνη και η αρμοδιότητα για επισκευές

μεγάλης κλίμακας στο φέροντα οργανισμό, στις στέγες και στις εγκαταστάσεις των

σχολικών κτιρίων ανήκει στους αντίστοιχους δήμους. .... Η παρούσα εφαρμόζεται

αναλογικά και για τους δημοτικούς παιδικούς, βρεφικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς».

Είναι προφανές ότι άλλο σκοπό δεν έχουν πέρα από την απόσυρση της ευθύνης των Περιφερειών. Να περιοριστεί αποκλειστικά στους υποστελεχωμένους Δήμους με την υποχρηματοδότηση (20-25 ευρώ ανα μαθητή, 245 χιλ το χρόνο η ΣΑΤΑ για όλα τα σχολεία του Δήμου). Να μετατρέπονται σε «χρέπια» και τα σχολεία των παιδιών μας, που ακόμη δεν κατάντησαν σ’ αυτό το χάλι.

    Θυμίζουμε πως για κάποιες στοιχειώδεις παρεμβάσεις στο 1^ο ΕΠΑΛ,

πριν λίγα χρόνια, χρειάστηκαν πάνω από 500 χιλ ευρώ. Δύο ετήσιες ΣΑΤΑ σχολείων για όλα τα σχολεία του δήμου. Χωρίς την συνδρομή αυτής της πρόβλεψης και την χρηματοδότηση του Περιφερειακού ταμείου το 1^ο ΕΠΑΛ θα ήταν σε ακόμη χειρότερο  χάλι.

   Με τέτοιες νομοθεσίες δίνουν ακόμη περισσότερες δικαιολογίες στους συνοδοιπόρους της κυβέρνησης σε δήμους και περιφέρειες για την ακόμη μεγαλύτερη εγκατάλειψη των σχολείων. Όπως έγινε και με την κατάργηση των σχολικών επιτροπών. Να συνεχίζονται οι ηλεκτροπληξίες, η πτώση φωτιστικών, σοβάδων κλπ κλπ. Να δικαιολογούν ακόμη μεγαλύτερα χαράτσια και τέλη σε βάρος των δημοτών. Να γίνεται πράξη η ταξική κατηγοριοποίηση. Σε σχολεία της ελίτ και σχολεία των φτωχών και της περιθωριοποίησης.    

Βήμα το βήμα, δεκαετίες τώρα όλες οι κυβερνήσεις και οι πρόθυμοι σε δήμους και περιφέρειες αδίστακτοι αυτό το δρόμο ακολουθούν.

- Κατάργησαν τον μοναδικό κρατικό φορέα, τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων που είχε κεντρική ευθύνη μελέτης, επισκευής και κατασκευής νέων σχολικών μονάδων, μετατρέποντάς τον σε ανώνυμη εταιρεία, υποστελεχωμένη που προωθεί τις ληστρικές για τον λαό Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) στις δημόσιες υποδομές.

- Απομείωσαν σε εξευτελιστικό επίπεδο τα κονδύλια από τον κρατικό προϋπολογισμό.

- Επέβαλαν την αντιδραστική «αποκέντρωση», στους δήμους και μέσω αυτών στην τοπική φορολογία για να λεηλατούν διπλά και τριπλά τον λαό.

Την ίδια όμως ώρα διαμόρφωναν χρηματοδοτικά εργαλεία για επιλέξιμες δαπάνες στα σχολεία που τροφοδοτούν επιχειρηματικά συμφέροντα και όχι τις πραγματικές προτεραιότητες των αναγκών (πχ ενεργειακές αναβαθμίσεις και αναπλάσεις όταν ακόμη υπάρχουν θέματα στατικότητας).

Χρεοκοπούν όλες τις κοινωνικές ανάγκες για να χρηματοδοτούν πύραυλους, φρεγάτες και στρατιωτικές αποστολές χιλιάδες μίλα μακριά από τα σύνορα της χώρας. Θυσιάζουν το λαό για να διεκδικούν μετρικό από την λεία της πολεμικής ληστείας για χάρη των εφοπλιστών, των ενεργειακών, κατασκευαστικών κ.α. ομίλων.

 

Τελικά πρέπει να απαντήσουν: Ποιος τελικά θα συντηρεί τα σχολεία; Τα τέλη των δημοτών, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί ή μήπως τα ευαγή ιδρύματα των τραπεζιτών, που με το δώρα της αναβαλλόμενης φορολογίας, δέκα ολόκληρα χρόνια δεν έχουν δώσει δεκάρα τσακιστή;

 

Απαιτούμε τώρα:

• Να αποσυρθεί η σχετική διάταξη.
• Να καταρτιστεί ένα γενναίο πρόγραμμα αποκατάστασης και διεύρυνσης του δημόσιου σχολικού δικτύου από τον κρατικό προϋπολογισμό». 

 

ΕΙΔΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ 30/4/2026 ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΒΟΑΚ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΣΠΑ

Από αρχή η συνεδρίαση ξεκίνησε με μιά απο πριν σχεδιασμένη σφοδρή επίθεση στην Λαϊκή Συσπείρωση με σκοπό την φίμωσή μας και την υπαγόρευση της πολιτικής εκτίμησης και θέσης που θα διατυπώνει. 

Να μας υπαγορεύσουν τι θέματα θα φέρουμε στην συνεδρίαση λογοδοσίας. Την μόνη συνεδρίαση που ο κάθε Σύμβουλος επιλέγει το θέμα που θα βάλει χωρίς την άδειά τους. Ας αλλάξουν πλευρό. Υπαγόρευση και φίμωση δεν πρόκειται να δεχτούμε. 

Η δημοτική αρχή ΝΔ, ΠΑΣΟΚ με ολίγον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και η αξιωματική συμπολίτευση,  ενοχλούνται αφάνταστα όταν αποκαλύπτουμε πως «βάζουν πλάτη»  για να περάσει ο οδοστρωτήρας της αντιλαϊκής πολιτικής της εκάστοτε κυβέρνησης και των κομμάτων της βολικής «αντιπολίτευσης».  Αυτό συμβαίνει και με τους βρεφονηπιακούς σταθμούς που ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ πάνε να κλείσουν για χάρη του πολεμικού αμόκ αλλά και με τον πανάκριβο ιδιωτικό ΒΟΑΚ. 

Το μόνο μέτρο που εγγυάται την συνέχιση της λειτουργίας των βρεφονηπικών σταθμών είναι η ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ όλων των εργαζομένων μαζί με τα άλλα αιτήματα αυξησης της κρατικής χρηματοδότησης κλπ. Κόντρα στο θεσμικό πλαίσιο (πχ νόμος Βορίδη) που κρατά ομήρους τους εργαζόμενους και τα παιδιά.                      Κι όμως η δημοτική αρχή μιλά για συνέχιση της εργασίας «με το ΥΠΑΡΧΟΝ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ». Παρουσιάζουν για φάρμακο το φαρμάκι της μοριοδότησης προϋπηρεσίας που προϋποθέτει την ΑΠΟΛΥΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.  Μεταφέρουν στο ΔΣ τα «σκονάκια» του Λιβάνιου, όπως έκανε η αντιδήμαρχος μιλώντας για μοριοδότηση κι όταν το αποκαλύπτουμε λένε πως δεν είπαν τέτοιο πράγμα (Video). 

  Λένε στο κόσμο να δεχτεί να χάσει τις περιουσίες του αποδεχόμενος τις κατασχέσεις που έχουν εξουσιοδοτήσει την ΤΕΡΝΑ να εκτελεί χωρίς ίχνος ελέγχου και προστασίας των λαϊκών δικαιωμάτων και απλά να ενδιαφερθεί για λίγα ψίχουλα παραπάνω, αμφίβολα κι αυτά. Να υλοποιηθεί με fast track διαδικασίες και χωρίς λαϊκή αντίσταση ο σχεδιασμός για ένα πανάκριβο φαραωνικό ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΒΟΑΚ που σχεδιάστηκε αποκλειστικά για τα συμφέροντα του ξενοδοχειακού κεφαλαίου, των κατασκευαστικών ομίλων κλπ και κόντρα στις ανάγκες του λαού που διεκδικεί ένα δημόσιο δωρεάν ασφαλή σύγχρονο αυτοκινητόδρομο (https://goodnet.gr/news-item/sobares-enstaseis-gia-ti-charaxi-kai-tis-apallotrioseis-tou-boak-apo-katoikous-tou-anatolikou-rethumnou.html). 

Αποκοιμίζουν τον κόσμο βεβαιώνοντάς τον για περιθώρια επιμέρους βελτιώσεων και διορθώσεων την ώρα που είναι γνωστό οτι τέτοια διαδικασία ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ και αν γίνουν κάποιες αλλαγές αυτές θα γίνουν ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ από την ΤΕΡΝΑ που μαζί με τον ρόλο του κατασκευαστή έχει και τον ρόλο του μελετητή και φυσικά του ιδιοκτήτη εκμετάλλευτή.    

Για την αποδόμηση των παιδικών σταθμών και κοινωνικών δομών, την ομηρία των εργαζομένων και την πολιτική ευθύνη της σιωπής

Το ζήτημα των παιδικών σταθμών, των ΚΔΑΠ και των κοινωνικών δομών είναι πολύ σοβαρό για να κλείσει με ένα ψήφισμα εκτός ημερήσιας διάταξης και υπό την πίεση του χρόνου. Αφορά τον πυρήνα μιας μεγάλης κοινωνικής ανάγκης: τη φροντίδα και την προσχολική αγωγή των παιδιών, τη στήριξη των οικογενειών, το δικαίωμα των εργαζομένων στη σταθερή δουλειά, τον ίδιο τον χαρακτήρα των κοινωνικών υπηρεσιών. Γι’ αυτό και απαιτείται καθαρή πολιτική τοποθέτηση.

Η σημερινή εξέλιξη δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι συνέχεια της διαχρονικής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων, που διατήρησαν και ενίσχυσαν το καθεστώς υποχρηματοδότησης και εξάρτησης αυτών των δομών από ευρωπαϊκά προγράμματα, ΕΣΠΑ και voucher, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πάνω σε αυτό το έδαφος οικοδομήθηκε ένα απαράδεκτο πλέγμα ομηρίας των εργαζομένων και των λαϊκών οικογενειών: απαγόρευση μονιμοποίησης, ανακύκλωση συμβάσεων, προσωρινότητα, διάταξη Βορίδη, συρρίκνωση του δημόσιου χαρακτήρα των δομών και ενίσχυση της λογικής της ανταποδοτικότητας. Αυτό ακριβώς αναδεικνύεται και στις πρόσφατες παρεμβάσεις δημάρχων της Λαϊκής Συσπείρωσης.

Όπως αναφέρεται και στην κοινή δήλωση των δημάρχων της Λαϊκής Συσπείρωσης, «καταγγέλλουμε τον απαράδεκτο σχεδιασμό της κυβέρνησης για την επόμενη μέρα στους δημόσιους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, στα ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, και στους εργαζόμενους σε αυτές τις δομές», όπως αυτός αποτυπώνεται στο προσχέδιο διάταξης νόμου με τίτλο «Διαδικασία στελέχωσης για την κάλυψη αναγκών των βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών και κέντρων δημιουργικής απασχόλησης των ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού και των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου αυτών». Η προσπάθεια εφαρμογής ενός συστήματος πλήρους ανταποδοτικότητας μέσω voucher, η σύνδεση της χρηματοδότησης με τον αριθμό των εξυπηρετούμενων παιδιών και η δημιουργία ενός πανελλαδικού «μητρώου» εργαζομένων ορισμένου χρόνου οδηγεί στην παραπέρα υποβάθμιση κρίσιμων κοινωνικών υπηρεσιών, στην περιπλάνηση των εργαζομένων σε διάφορες δομές, στην ανακύκλωση της ανεργίας, στην εργασιακή ομηρία και στη ναρκοθέτηση της μονιμοποίησης εργαζομένων που προσφέρουν για χρόνια.

Πιο συγκεκριμένα, το προσχέδιο δεν φέρνει μια απλή διοικητική αλλαγή. Φέρνει τρία πολύ συγκεκριμένα και πολύ επικίνδυνα νέα στοιχεία. Πρώτον, δένει ακόμη πιο ασφυκτικά τη λειτουργία των δομών και τη μισθοδοσία του προσωπικού με το καθεστώς των voucher, δηλαδή όχι με τις πραγματικές ανάγκες των παιδιών και των οικογενειών, αλλά με έναν προσωρινό και ασταθή μηχανισμό χρηματοδότησης. Δεύτερον, βάζει τους εργαζόμενους σε νέους ηλεκτρονικούς καταλόγους και σε διαρκή επαναπρόσληψη, σαν να μην προσφέρουν εδώ και χρόνια σε πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αλλά σαν να είναι προσωπικό προς περιοδική ανακύκλωση. Τρίτον, θεσμοθετεί 8μηνες ή 11μηνες συμβάσεις, πλήρους ή μερικής απασχόλησης, και μεταθέτει προσλήψεις προς τον Νοέμβριο, πράγμα που σημαίνει μεγαλύτερη ανασφάλεια για τους εργαζόμενους, κενά στη λειτουργία των δομών και ακόμη χειρότερους όρους φροντίδας για τα παιδιά. Με άλλα λόγια, αυτό που φέρνει το προσχέδιο είναι βαθύτερη ελαστικοποίηση, μεγαλύτερη εργασιακή ομηρία και ακόμη μεγαλύτερη υποβάθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών.

Στο έδαφος αυτής της πολιτικής κινήθηκαν διαχρονικά όχι μόνο οι κυβερνήσεις, αλλά και η πλειοψηφία των δημοτικών αρχών. Και εδώ βρίσκεται η ευθύνη της δημοτικής αρχής Ρεθύμνου.

Γιατί όταν μιλά για λύση μέσα στο “υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο”, στην πραγματικότητα αποδέχεται και υπερασπίζεται το ίδιο το αντιδραστικό οπλοστάσιο που παράγει την ομηρία: το άρθρο 103, τη διάταξη Βορίδη, τη λογική ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να μονιμοποιηθούν παρότι εργάζονται 15 και 20 χρόνια σε πάγιες ανάγκες. Και ακόμη χειρότερα, όταν εξομοιώνεται το δίκαιο αίτημα της μονιμοποίησης αυτών των εργαζομένων με ρουσφετολογικές περιπτώσεις και τη σαπίλα τύπου «Λαζαρίδηδων» και «χασάπηδων», τότε δεν έχουμε απλώς πολιτική ασάφεια, αλλά ευθεία προσβολή απέναντι σε εργαζόμενους που έχουν προσληφθεί με διαδικασίες ελέγχου, έχουν κριθεί, έχουν δουλέψει και έχουν αποδείξει στην πράξη τη χρησιμότητα και την αναγκαιότητά τους.

Η ανάγκη για κοινωνικές υπηρεσίες, ιδίως σε ό,τι αφορά την προσχολική αγωγή και γενικά το παιδί, δεν είναι κόστος — είναι δικαίωμα. Είναι ζωτική ανάγκη για την κοινωνικοποίηση των παιδιών, για την ομαλή τους ανάπτυξη, για τη στήριξη της εργαζόμενης οικογένειας, για να μπορεί ο γονιός να δουλεύει και να ζει με στοιχειώδη ασφάλεια. Και ακριβώς αυτή τη ζωτική κοινωνική ανάγκη την αγνοούν, τη συμπιέζουν και τη θυσιάζουν στο όνομα της κερδοφορίας, της δημοσιονομικής πειθαρχίας και των πολεμικών ανταγωνισμών για τα κέρδη των λίγων.

Γι’ αυτό χαιρετίζουμε τον απεργιακό ξεσηκωμό των εργαζομένων στους ΟΤΑ, τόσο στο Ρέθυμνο όσο και πανελλαδικά, με κορυφαίο σταθμό την απεργία της 24ης Απριλίου 2026. Οι κινητοποιήσεις αυτές απέδειξαν στην πράξη ότι μόνο ο οργανωμένος αγώνας μπορεί να φέρει αποτέλεσμα. Όχι η λογική της ανάθεσης. Όχι η προσμονή κάποιων “σωτήρων”. Ό,τι κλονίστηκε, κλονίστηκε κάτω από την πίεση των ίδιων των εργαζομένων. Γι’ αυτό και στον αγώνα αυτό πρέπει να συμμετέχουν οι γονείς, οι άλλοι εργαζόμενοι των δήμων, τα σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, οι μαζικοί φορείς. Αυτή η πάλη χρειάζεται συνέχεια και κορύφωση, με επόμενο σταθμό την απεργιακή Πρωτομαγιά και με παραπέρα κλιμάκωση την πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 13 Μάη.

Η κυβερνητική δήλωση περί «απόσυρσης» του προσχεδίου δεν συνιστά εγκατάλειψη της στρατηγικής τους. Αποτελεί ελιγμό αποπροσανατολισμού, κάτω από την πίεση του αγώνα, αφού παραμένουν άθικτα όλα τα βασικά στοιχεία της αντιδραστικής τους κατεύθυνσης: η μη μονιμοποίηση, η λογική των voucher, η υποχρηματοδότηση και η αναπαραγωγή της ομηρίας. Λίγες μόλις μέρες πριν, το ίδιο το ΥΠΕΣ επέμενε ότι θα φέρει νομοσχέδιο εντός του 2026. Άρα χρειάζεται επαγρύπνηση, οργάνωση και κλιμάκωση ,όχι εφησυχασμός.

Γι’ αυτό εμείς υποστηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις τα αιτήματα των εργαζομένων:

• Εδώ και τώρα να αποσυρθεί η διάταξη νόμου για τους εργαζόμενους στους παιδικούς σταθμούς και στις κοινωνικές δομές των δήμων.

• Μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων και σε αυτές τις δομές χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Μαζικές προσλήψεις εργαζομένων στο ύψος των πραγματικών αναγκών, με μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Κατάργηση της διάταξης Βορίδη.

• Πλήρης χρηματοδότηση των κοινωνικών δομών από τον κρατικό προϋπολογισμό, στο ύψος των πραγματικών αναγκών, για να μη μένει κανένα παιδί έξω από αυτές. Κατάργηση του καθεστώτος των voucher, της ανταποδοτικότητας και της επιχειρηματικής λειτουργίας.

• Αναβάθμιση και διεύρυνση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τα παιδιά και τα άτομα με αναπηρία, υπηρεσίες που δεν μπορούν να εξαρτώνται από “κουπόνια”. Ολόπλευρη στήριξη στις οικογένειές τους.

• Ειδική χρηματοδότηση για την ανάπτυξη του δικτύου δομών προσχολικής αγωγής και ΚΔΑΠ.

Με βάση τα παραπάνω, ζητούμε από τη δημοτική αρχή να πάρει σαφή θέση, ένα προς ένα, στα παραπάνω αιτήματα, και ειδικότερα να απαντήσει:

1. Στηρίζει ρητά και δημόσια την απόσυρση της διάταξης νόμου για τους εργαζόμενους στους παιδικούς σταθμούς και στις κοινωνικές δομές;

2. Στηρίζει τη μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων χωρίς όρους και προϋποθέσεις, αναγνωρίζοντας ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες;

3.Απαιτεί την κατάργηση της διάταξης Βορίδη και κάθε πλαισίου που συντηρεί την ομηρία των εργαζομένων;

4. Διεκδικεί πλήρη κρατική χρηματοδότηση των δομών, κατάργηση των voucher, της ανταποδοτικότητας και της επιχειρηματικής λειτουργίας;

5. Θα στηρίξει έμπρακτα τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων και την ανάγκη συνέχισης και κλιμάκωσής τους;

6. Αναγνωρίζει τη σύνδεση ανάμεσα στην υποβάθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών και στη γενικότερη κατεύθυνση της πολεμικής οικονομίας και της ανακατανομής πόρων υπέρ των εξοπλισμών;

Γιατί εδώ δεν κρίνεται μια επιμέρους διοικητική επιλογή. Κρίνεται με ποια πλευρά της κοινωνίας στέκεται κανείς: με τα παιδιά, τις οικογένειες και τους εργαζόμενους ή με τη σιωπή, τη συμμόρφωση και τη διαχείριση της ομηρίας.

Για τη Λαϊκή Συσπείρωση Ρεθύμνου 

Ιωάννα Δακανάλη

https://www.goodnet.gr/news-item/to-thema-tis-sundesis-tou-boak-me-to-aerodromio-chanion-fernei-sto-dimotiko-sumboulio-i-laiki-suspeirosi-rethumnou.html    

                                                         Ρέθυμνο 26/4/2026

ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΙΖΟΝ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΤΟΥ ΒΟΑΚ ΜΕ ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΧΑΝΙΩΝ.

Το θέμα αυτό φέρνει η Λαϊκή Συσπείρωση στις 30/4 ταυτόχρονα και στο Περιφερειακό και στο Δημοτικό Συμβούλιο Ρεθύμνου. Λόγω και της σημασίας του για το Ρέθυμνο αλλά και της ιδιότητας του δημάρχου ως προέδρου της ΠΕΔ Κρήτης

Ο σχεδιασμός της κυβέρνησης για ένα πανάκριβο ΒΟΑΚ κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μεγάλων συμφερόντων (κατασκευαστικών, τουριστικών, εμπορικών κλπ), που θα πληρώσει πολλαπλά ο λαός και με τα διόδια αλλά και με την περιουσία και την ποιότητα της ζωής του προχωρά με γοργούς ρυθμούς.

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ο άθλιος αιφνιδιασμός και οι fast track διαδικασίες απαλλοτρίωσης, που αλυσοδένουν τον λαό και ελευθερώνουν τους κατασκευαστικούς ομίλους, έχοντας και την μελέτη και την κατασκευή, να γίνονται κράτος εν κράτη. Να πετούν τον λαό έξω από τις ιδιοκτησίες του. Η κυβέρνηση και το κράτος περίμεναν στο όριο της προθεσμίας, την τελευταία στιγμή, να ανακοινώσουν την έναρξη της fast track διαδικασίας.  Να μην προλάβει ο λαός να αντιδράσει.  

Εκφράζουμε  την ειλικρινή συμπαράστασή μας στον αγώνα των κατοίκων που συγκεντρώθηκαν στο Άδελε. Δεν παζαρεύουν για κάποια ψίχουλα παραπάνω αλλά   οργανώνονται για να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους και το μέλλον του τόπου μας. Απαιτούμε από την κυβέρνηση να σταματήσει τους αιφνιδιασμούς. Να αναβάλει η ίδια το δικαστήριο. Να δώσει την ευκαιρία στους κατοίκους να ενημερωθούν. Να διατυπώσουν τις εύλογες ενστάσεις τους.

Πολύ περισσότερο που οι fast track διαδικασίες όταν πρόκειται αιτήματα που αφορούν συγκοινωνιακές ανάγκες του λαού μεταβάλλονται σε αργοκίνητο καράβι και πλήρη στασιμότητα.

Αναφερόμαστε στο πασίγνωστο κρίσιμο θέμα για όλους τους κατοίκους, επισκέπτες και την οικονομική δραστηριότητα, της σύνδεσης του ΒΟΑΚ με τα αεροδρόμιο Χανίων. Τα πράγματα είναι απολύτως στάσιμα. Οι απαντήσεις ασαφείς και νεφελώδεις. 

Ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών λέει αυτό που επαναλαμβάνεται για χρόνια,  ότι «η μελέτη έχει ωριμάσει αλλά υπάρχουν προβλήματα  που πρέπει να ξεπεραστούν με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ως προς τη χάραξη». Κατά την επίσκεψή του στο Ρέθυμνο τον Φλεβάρη ο κ Ταχιάος πήγε ακόμη πιο πίσω λέγοντας πως «το έργο δεν έχει ωριμάσει μελετητικά».

Δεν είναι η πρώτη φορά που το ίδιο έργο οδηγείται στις καλένδες. Το 2001 η τότε περιφέρεια είχε αναθέσει σε δύο ομάδες τεχνικών την ίδια μελέτη για την σύνδεση του ΒΟΑΚ με το αεροδρόμιο Χανίων. Παρά την μετά πολλών εμποδίων ολοκλήρωση των μελετών, το 2018 οι μελετητές αναγκάστηκαν να ζητήσουν την λύση της σύμβασης καθώς η μελέτη για σχεδόν ένα χρόνο βρίσκονταν σε αδράνεια  όχι με δική τους ευθύνη.

Είναι προφανές πως η κυβέρνηση προσπαθεί να βρει άλλοθι και δικαιολογίες για να κρύψει τον πραγματικό λόγο που δεν γίνεται το έργο.

Γιατί, σύμφωνα με τα δεδομένα, ο δρόμος γίνεται  «θυσία» για τα πολεμικά συμφέροντα των Νατοϊκών της Βάσης της Σούδας,  με ευθύνη της κυβέρνησης  και  των κομμάτων της βολικής «αντιπολίτευσης» που στηρίζουν αυτήν την επικίνδυνη πολιτική, ορκίζονται πίστη και αφοσίωση σε ΝΑΤΟ, ΗΠΑ και ΕΕ και θέλουν τον λαό θύμα!

Είναι οι ίδιοι που διαχρονικά, με όλες τις κυβερνήσεις,  έχουν μετατρέψει  το νησί σε πολεμικό ορμητήριο και στόχο αντιποίνων. Εμπλέκουν τη χώρα ολοένα και πιο βαθιά στους πολεμικούς σχεδιασμούς,  για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, όπως τώρα στο Ιράν, με τεράστιους κινδύνους και συνέπειες για τον λαό, που καλείται να πληρώσει και στο επίπεδο του εισοδήματος, με το ράλι ακρίβειας  και  με τις επιπτώσεις στη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού, στον βωμό αυτών των συμφερόντων και των ανταγωνισμών. Τον καλούν να αποκτήσει κουλτούρα φέρετρων και να θυσιαστεί στο βωμό των κερδών των λίγων. Την πηγή και αιτία όλων των ιμπεριαλιστικών πολεμικών συγκρούσεων. 

Ανησυχούν για το ογκούμενο αντιπολεμικό κίνημα στο νησί. Γι’ αυτό προσπαθούν να κρύψουν πως τα εμπόδια στην σύνδεση ΒΟΑΚ - αεροδρόμιο προέρχονται από τους αμερικανονατοϊκούς μακελάρηδες των λαών της περιοχής μας.

Για να διευκολύνουν τους Νατοϊκούς βάζουν «ταφόπλακα» σ’ ένα απολύτως αναγκαίο έργο που αφορά τους κατοίκους και επισκέπτες του Ρεθύμνου των Χανίων , με όλες τις συνέπειες που έχει αυτό στη ζωή και την οικονομική δραστηριότητα του λαού της περιοχής.

Βάζουν τη ζωή του σε κίνδυνο, αναγκάζοντάς τον να χρησιμοποιεί έναν δρόμο καρμανιόλα, 70κονταετίας, με κυκλοφοριακή συμφόρηση από βαρέα οχήματα (από λατομεία, μονάδες παραγωγής σκυροδέματος, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, την αμερικανική βάση, κλπ) μέσα σε πυκνοκατοικημένες περιοχές,  μπροστά από σχολεία.

Ο λαός της Κρήτης και του Ρεθύμνου δεν θα δεχθεί να γίνει θυσία στο βωμό των ανταγωνισμών και των πολεμικών συγκρούσεων για το μοίρασμα των αγορών. Ούτε θα δεχθεί το δικαίωμά του σε σύγχρονες ασφαλείς οδικές μεταφορές να αμφισβητείται από τα αμερικανονατοϊκά γεράκια. Θα τα διατρανώσει όλα αυτά και στις 17 Μάη στην μεγάλη παγκρήτια κινητοποίηση που ετοιμάζουν η Παγκρήτια επιτροπή κατά των βάσεων μαζί με δεκάδες εργατικά σωματεία, συλλόγους, νεολαιίστικους φορείς από όλη την Κρήτη.

Ζητούμε από την δημοτική αρχή να δώσει απαντήσεις:

-          Τι ενημέρωση έχει από την κυβέρνηση για την μελέτη σύνδεσης του ΒΟΑΚ με το αεροδρόμιο Χανίων?

-          Τι ενέργειες θα κάνει για να προχωρήσει η μελέτη και το έργο και να ακυρωθούν οι σχεδιασμοί που βάζουν πάνω από την ασφάλεια και τα δικαιώματα των δημοτών τα συμφέροντα των Νατοϊκών?

-          Αν και η δημοτική αρχή έχει στην ουσία συνταχθεί με τους κυβερνητικούς αιφνιδιασμούς των fast track απαλλοτριώσεων, ρωτούμε αν ύστερα και από τις αντιδράσεις των κατοίκων εξετάζει το ενδεχόμενο να απαιτήσει από την κυβέρνηση να παγώσει την διαδικασία και να δώσει στους πολίτες εύλογο χρόνο να ενημερωθούν και να προβάλουν τις ενστάσεις τους.

 

Μανουσογιάννης Μανούσος

Δημοτικός Σύμβουλος

Επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης